Kayıtlar

Osman ve Yeniden Kitap Kulübü

Resim
 Pandemi başladıktan sonra hayatım ve gündemim çok değişti. Sürekli haberleri, canlı yayınları, açıklamaları takip eder; hasta sayılarına, grafiklere, dünyada ve memlekette olup bitene çılgınca kafa yorar oldum. Evden çalışma, hayatın değişen ritmi, ne olup bittiğini anlamaya çalışma derken okumak hayatımda daha az yer kaplar oldu. Canım okumak istemedi. Aylarca hiç kitap okumadım. Edebiyat ve kurmacadan özellikle kaçtım sanki. Sonra hasta oldum. Yine gündemim ve hayatımın ritmi değişti. İyileşme sürecinde internetten birkaç kitap sipariş ettim. Daha evvel kitaplarını okuduğum, sevdiğim yazar Ayfer Tunç 'un yeni kitabı Osman da sepetteydi. Siparişlerim gelince niyeyse ilk onu aldım elime. İyi ki öyle yapmışım! Osman'ı bir solukta, içer gibi, hikâyenin içinde akarak okudum. Aylar sonra, yoğun bir iştahla kitap okuyordum. Sabah erken saatlerde, gece yarılarında mumlar yakıp ve çok sevdiğim yeşil koltukta oturup Osman'ın hayatı içinde dolandım. Birkaç günde bitti. Osman'ı

COVİD: Pozitif ve Sonrası...

Resim
Aylardır küçük bir karantinada yaşıyorum. Yedi aydır evdeyim, çoğunlukla evden çalışıyorum; hiç AVM'ye gitmedim, ofise gittiğim zorunlu günler haricinde dışarıda yemek yemedim, hatta bir kahve bile almadım. Saçlarımı en son mart ayında boyatmıştım. Kalabalık ortamlardan, kapalı alan buluşmalarından kaçtım.  Fakat, ne olduysa oldu; aylardır kaçtığım, sakındığım virüse yakalandım! Bugün hastalığımın 9. günü; bu süreçte neler yaşadık, neler oldu anlatmak istiyorum... Önce salı günü, Cemal ateşlendi. Hapşırık ve alerji belirtileri de olduğundan başta önemsemedik; ateşi 38,5'larda seyretmeye devam edince hastaneye gitti. Ateş olduğu için kan testi, tomografi ve pcr testleri yapıldı. Kan testi ve tomogrofi temiz çıkınca muhtemelen mevsimsel grip dedi doktoru. Pcr test sonucu da ertesi gün negatif geldi, rahatladık. Normalde ofise gitmek zorunda olduğum haftaydı; ancak test sonucu negatif gelmesine rağmen belirtileri ve ihtimali göz ardı etmeyip takımımla konuştum ve salıdan sonra of

Karantina Belleği

Resim
Hayatımda ilk kez bir podcast yayınına konuk oldum. Üniversiteden arkadaşım Eylem ve Zeynep, Hayat için Akademi kanallarında Karantina Belleği programını yapıyorlar. Beni de davet ettiler; pandemi sürecinde nasıl hissettiğimizi, neler deneyimlediğimizi konuştuk. Benim için çook güzel, çoook keyifli sohbetti:) Dinlemek için: https://open.spotify.com/episode/1w0QTTB2joiI3coseVtUzg?si=iMXdGxhhRIW-ekdxF6Eabg Spotify Uygulamasında Dinlemek İçin Dinlerseniz yorumlarınızı bekliyorum:)

Evde Kalmak ya da Kalmamak: Bütün Mesele Bu Mu Sahiden?

Resim
Gündem malum; salgın hepimizin hayatını farklı farklı açılardan etkiledi. Ben de bayağı sarsılmış hissediyorum. Olan bitene sürekli şaşırıyorum, bir şey kaçıracakmışım gibi sürekli haber takip etmeye çalışıyorum, kaygılanıyorum... Bu hafta başından beri evden çalışmaya başladım. Evden çalıştığımda da maaşımı alabileceğim, kiramı-faturalarımı-mutfak masrafımı dert etmemi gerektirmeyen bir işim var, bu yüzden şanslı sayıyorum kendimi. Evde kalıyorum, kimseyle görüşmüyoruz, olabildiğince az ve dikkatli alışveriş yapıyoruz. Tüm bu olup bitenler, bir sürü şey düşündürüyor. Tokatlandığımı, ezberimin bozulduğunu, sarsıldığımı hissediyorum. İhtiyaçlarımı düşünüyorum. Bu süreç bana temel ihtiyaçlarım ve önceliklerim hakkında düşünme yolu açtı. Aslında ihtiyacım avm, beton ya da farklı mekanlar değil yeşil, toprak ve doğa; bunu bir kez daha net olarak görüyorum. Memleketteki yeşil alan, park, bahçe azlığını siz de bir kez daha farkettiniz değil mi? Farklı restoranlar, yeni açılan y

Bitkisel Beslenme Deneyimim...

Resim
Her şey birden bire oldu. Epeydir okuduklarım, duyduklarım ve karşıma çıkanlar, beni hayvansal ürün tüketmenin dünya için de bedenimiz için de iyi ve sağlıklı olmadığına ikna ediyordu. Ki ben oldum olası etçil biri olmadım; her zaman sebzeye ve -maalesef- hamura düşkünümdür:) Çok sevdiğim iki arkadaşımın vegan beslenmeye başlamasıyla daha çok ilgilenir olmuştum bu konuyla. Yine de " peynirsiz ve yumurtasız nasıl olur ya? " diyordu bir yanım. Bir pazar günü netflix'te takılırken The Game Changers 'ı seyrettik. Belgesel bittiğinde "denemek istiyorum." dedim ve başladım. Belgeselin kısmen abartılı ve taraflı olduğunu söylemeden geçmeyeyim; eleştirilebilir noktaları var ama benim bir süredir düşündüğüm şeylerin üstüne geldiği için bende tetikleyici bir etkisi oldu;) Başlangıçta niyetim hafta içi tamamen bitkisel beslenip hafta sonları peynir ve yumurta tüketmekti. Fakat birkaç gün denedikten sonra böyle bir ayrıma gerek duymadım ve devam ettim. Ve  devam e

2020

Resim
Yeni yıl ruhunu oldum olası çok sevmişimdir. Böyle bir hesap dökümü; nerede durduğunu anlama, yolunu, yönünü tekrar bir gözden geçirme vesilesi gibi geliyor. Her yıl sonu kendime kalır biraz sorgular, bazen yazar-çizer, bolca düşünürüm. Bu yıl da bir yeni yıl yazısı yazmak istemiştim aslında; ama ben yazamadan yıl bitti, 2020 son sürat başladı. Bu sabah Ege Muga'nın blogunu okurken kendini iyileştirirken kendine sorabileceğin sorular a rastladım. Baktım bayağı cesur ve düşündürücü sorular; üstüne düşünmek istedim. hatta yazayım ben bunu dedim:)  Soruları not edip bütün gün çantamda taşıdım.  Şimdi, vakit geceyarısına yaklaşırken, kendime ıhlamur demledim, içine biraz karanfil attım. Yazıyorum;)  geçtiğimiz yıl kendin hakkında ne öğrendin? Kendi iyi oluş halim için sürekli çaba sarfetmem gerektiğini öğrendim-belki de yeniden hatırladım! Koşturmacalar, to-do'lar arasında savrulduğum dönemler oldu; sonra yine, iyi ki anımsadım kendi yolumda olmanın g

Nefes Terapisi Deneyimim

Resim
Geçtiğimiz aylarda çok sevdiğim bir arkadaşım, kuzeninin nefes terapisi eğitimi aldığından ve birebir yaptıkları seanstan bahsetmişti. Malum bu mevzular son dönemde oldukça popüler ve bu durum bende hep bir "etkisi abartılıyor mu yaw, gerçek mi yani" endişesi oluşturuyor. Deneyimini anlatan arkadaşıma ise sonsuz güvenirim. Etkisinden, fark ettiklerinden bahsedince epeyce ilgimi çekti. Vay be dedim ve  Ankara'da yaşayan kuzeninin bir sonraki ziyaretinde denemek istediğimi söyledim. Aradan epeyce vakit geçti. Bu sabah, gecikmiş ve uzamış bir pazar kahvaltısının son demlerinde aradı. " Kuzenim geldi; istersen bir seans yapacak ." dedi. Elimdeki çay bardağını yavaşça yere bıraktım ve evden fırladım:) Arkadaşımın evine varınca önce biraz sohbet ettik. Nefes mevzusu, kuzeninin eğitimi, nefes seansında ne bekliyoruz üstüne konuştuk. Bir de niyetlerimizi paylaştık. Benim aklımda ve kalbimde, "kabul" vardı nicedir. Kabul eden bir halimi arıyorum, dedim.