Annemin Uyurgezer Geceleri

Ayfer Tunc çok sevdiğim bir yazar! Yanılmıyorsam butun kitaplarını okudum. Hem yazdıkları hem de çok sevgili hocam Murat Gulsoy'la yaptıkları isler sebebiyle bende yeri ayrıdır. Ne zaman bir kitabi çıksa koşarak almak, okumak isterim.  Annemin Uyurgezer Geceleri cikinca da çok heveslendim, gelecek gidecek arkadaslarimi yokladım :) Biraz beklemem gerekti ama birkaç hafta sonra kitabim geldi!

E uzakta olunca insan, kitapları da daha çok bekliyor.

Bak bu konuda da uzun uzun yazıp anlatmak isterim ama neyse simdi konuyu dagitmayayim :)

Annemin Uyurgezer Geceleri'ni yavaş yavaş, bitmesin diye, kendime sakin anlar yaratıp okudum ozenle. Sabahları Leyla'yi okula birakip, kendime bir kahve ısmarladım ve Sehnaz'la buluştum.


Annemin Uyurgezer Geceleri, Sehnaz'in ve annesinin ve anneannesinin; uc kusak-hatta dort kusak- kadinin anlatısı. Ve uyurgezerlikle dile gelen kadinin bastirilmis, saklanmış, yasanmamis duygularının, arzularının, gercek hallerinin... 

Kitabin bir yerinde Sehnaz  'Annemi ne kadar taniyordum?' diye soruyor kendine. Çok çarptı bu soru beni! Biz annelerimizi ya da etrafimizdaki kadinlari ne kadar gercekten tanıyabiliyoruz? Kendimizi ne kadar en gercek, en oldugumuz gibi, tum renklerimizle yasatabiliyor ve tanıtabiliyoruz? 

Benim kızım beni ne kadar tanıyacak acaba?

Sadece uyurgezer gecelerde sürülen ve evde nerde olduğu dahi bulunamayan kirimizi ruj, nefis bir metafor olarak kazindi zihnime! 

Kadinlarin hikayesi toplumdan da ayrı degil elbette. Kadinlarin dönüşen hayatlarının arkaplanında Turkiye'nin dönüşümünü de goruyoruz. Sosyal, ekonomik ve siyasi degisiklikler de yavaş yavaş, hikayeyle birlikte akıyor. Bir erkeğin yanında olmazsa ac kalacak. ekonomik ve sosyal hayati bir erkeğe bagimli Esme'den universite hocası Sehnaz'a gelene dek, memleketin hali da usul usul degisiyor. 



Ve tum hikayenin ortasında Sehnaz'in üniversiteden hocası E. ile iliskisi akıyor. Evli,zengin, Sehnaz'dan yaşlı E. ile yasadigi iliski uzun yıllar Sehnaz'in nerdeyse tum hayatini kaplıyor. Adini bilmediğimiz E. yi Sehnaz'in gözünden görmek, butun o hayranlık ve olgu dolu perspektif,  okurken 'yapma kızım, kurtul su adamdan ' diye söylenmeme engel olmadı! :)

Bir de hikayenin zaman icinde ileri geri akmasını çok sevdim. Dogrusal akmayan, bir ileri bir geri salinan hikaye tam da bir insanin kafasindan gecebilecek gibi akıyordu.

Ezcumle, Annemin Uyurgezer Geceleri'ni çok sevdim!

Iyi ki okudum :)

Ayfer Tunc'un yeni kitabini beklemeye başladım bile :)


Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nightbitch

Resim
 Dün akşam epeydir merak ettiğim bir filmi seyrettim. Nightbitch ... Aylar evvel izlediğim trailerından anneliğe dair konuşulmayanı anlatacağını düşünüp izleme listeme eklemiştim. Gerçekten de beklediğim gibi anneliğin çok da anlatılmayan vahşi ve -filmde geçen tabiriyle- acımasız yönünü gösteriyor. Filmde hoşuma giden detaylardan biri karakterlerin isimsiz olmasıydı. Anne, baba ve çocuk vardı. En çok da anne. Annenin annelik sonrası hayatının nasıl keskin bir biçimde dönüştüğü, bu dönüşümünde toplumun ve diğer insanların rolü, bütün değişikliklerle bahsetmeye çalışırken kadının yaşadığı zorlanmalar ve tabiri caizse çöküş... Neyin uğruna nelerden vazgeçtiğinin hiç görülmemesi ve o ' ben hallediyorum' dedikçe ve belki de kendini de buna ikna etmeye çalışırken, yalnız kalması... Çok gerçek! Çok... Filmin bir diğer güzelliği de bu aşırı gerçek ve acımasız hikayenin büyülü gerçeklik sosuyla lezzetlendirilmiş olması! Doğum ve anneliğin vahşi doğasını, bir köpek metaforu üstünden an...
Devamı

İki Yıl

Resim
 Bir hafta sonra 2 yıl geçmiş olacak bu bloga son yazdığım yazının üstünden.  2 koca yıl. Şimdi böyle yazınca nasıl geçtiğini anlamadığım; bir dolu şey yaşadığım, hem çok uzun hem çok kısa bir zaman dilimi...  Yeni bir ülkede yeni bir hayat kurmak, annelik, yeni bir kariyer, bir dolu zorluk ve çokça yenilikle geçen günler, haftalar ve -vay be- yıllar... Şöyle bir bakıyorum da... Çok zor-muş be! Pandemi, sonra hamilelik, derken annelik ve üstüne gelen göçmenlikle beraber hayatımın nasıl ve ne kadar değiştiğine inanamıyorum. Özellikle annelik ve göçmenlik, iki büyük kimlik dönüşümü. Ve benim hikayemde ikisi çok peş peşe, iç içe geldi. Afalladım, zorlandım, çuvalladım! Özellikle başka bir ülkede desteksiz olarak bir çocuğa bakım vermek... Bunun üstüne sabahlara kadar konuşmak isterim. Yaşamayan anlamaz, yaşayanlara da tek tek sarılabilirim💚 Bir yandan kendi ebeveynlik, annelik yolumu özgürce yürüdüğüm olağanüstü bir deneyim, bu. Her şeyi çekirdek ailece yaptığımız, beraber...
Devamı

Anne Eli Değmiş Gibi...

Resim
Bazı şeyler vardır, sen ne yaparsan yap annenin yaptığı gibi olmaz! Yemeğin tadı, topladığın yatak, düzelttiğin-yoluna koyduğun bir şeyler... Ne yaparsan yap annenin evindeki, annenin yaptığı gibi olmaz. Neredeyse 13 yıldır ailemden uzakta yaşıyorum. Ki bunun 12 yılında ayrı bir evim vardı-hala var. Bunca yıla, bu kadar kurduğum ve alıştığım düzene rağmen, annemin evine gittiğimdeki o her şeyi geride bıraktığım rahatlığı bulamıyorum! Annem her şeyi düşünür! Atom karınca gibidir, hiç durmaz. Neredeyse hiç yorulmaz. Uğraşır, özenir, pişirir; kaşla göz arasında yüz çeşit iş halleder. Öyle olunca, hala her gittiğimde, üstümde saydığım tüm yükü bırakıp acayip bir ferahlıkla yaşıyorum o evde. Tabi senede ancak birkaç gün, en iyi ihtimalle birkaç hafta gidebiliyorum. Olsun, o da yetiyor! :) İç işlerimi anneme, dışarıdaki hayatı babama devrettiğim kısacık vakitlerin tadını doyasıya çıkarmaya çalışıyorum! Pazar akşam üstü, annemle babam bize geldiler. İki gece kalıp bu sabah git...
Devamı