Reset

Sevgili Mindmills blogunda Reset cagrisi yapmış, C.nin blogunda gordum, bir suru blog gezdim okudum, çok hoşuma gitti ve ben de ses vermek istedim.

Bu aralar bu reset üstüne çokça düşünüyorum zaten. Yeni bir sayfa, yenilik, başlangıc, her seyin temizlenmesi gibi seyler canlanıyor zihnimde reset deyince.



Son 4 yilim, annelik ve göçmenlikle beraber sürekli bir şey çözme ve  oldurma hali ve hadi bunu da hallettik siradaki ne  hissiyle geciyor. Bir seyi yapsam, digeri açıkta kalıyor gibi hissettiğim anların ve seylerin toplami öyle büyük ki! Bilincli secimlerden, karar almaktan ve bedel ödemekten yorgun düşmüş haldeyim. Artan sorumluluklarım, geride biraktigim konfor alanım ve kaybettiklerim ve kazanmaya, oldurmaya calistiklarimla ağır aksak ilerliyorum. Ve itiraf edeyim, o reset anini bekliyorum icten ice. Hani Boyle bir şey olacak, bir şey gelecek ve hooop her şey resetlenecek! Her şey çözülecek, sorunlar pürüzler gidecek, çiçek bahçesine donecek ortalık... Oyle mi sahi? Oyle bir anlık, disardan gelecek bir şey mi reset?

E degil tabi...

O gelecek sandigim şey gelmeyecek, biri gelip kalbimdeki ve omzumdaki tum yükleri alıp gitmeyecek, öyle pat diye hoop beni restlemeyecek hiçbir şey!

Yetiskin olmak boyle bir yer galiba. Resetleneceksek de biz yapacağız! -bak yine biz diyorum :p- 

Ben yapacağım :)

Dustugum yerden kalkmak, durduğum yerden yol almak, yorulduğumda kendime soluk almayi hatırlatmak... Hepsini ve daha fazlasını.... Ben yapacağım, ben kendime reset aticam.

Tabi ki desteklerimiz, kaynaklarımız, iliskilerimiz var. Ama her seyin merkezinde de kendi iyi olus halimiz icin cabaladigimiz o hal var galiba...

Bu aralar bunu farkediyorum, düşünüyorum.


Ve hissediyorum, yavaştan kendime reset atıyorum! :)




Yorumlar

  1. MINDMILLS25 Şubat 2026 00:33

    Ne güzel bir başlangıç ve "reset" yazısı olmuş. Buradan da merhaba. :)
    Aslında daha önce uğramıştım ama bu seriye kısmetmiş.
    Ben de çok bizli cümle kurarım. Bunun içine topluluk, arkadaşlık, aidiyeti koyarım. Bize giden yol benlerle örülüyor. Kendi iyi oluşumuz için çabaladığımız o hallere selam olsun. :)

    YanıtlaSil

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nightbitch

Resim
 Dün akşam epeydir merak ettiğim bir filmi seyrettim. Nightbitch ... Aylar evvel izlediğim trailerından anneliğe dair konuşulmayanı anlatacağını düşünüp izleme listeme eklemiştim. Gerçekten de beklediğim gibi anneliğin çok da anlatılmayan vahşi ve -filmde geçen tabiriyle- acımasız yönünü gösteriyor. Filmde hoşuma giden detaylardan biri karakterlerin isimsiz olmasıydı. Anne, baba ve çocuk vardı. En çok da anne. Annenin annelik sonrası hayatının nasıl keskin bir biçimde dönüştüğü, bu dönüşümünde toplumun ve diğer insanların rolü, bütün değişikliklerle bahsetmeye çalışırken kadının yaşadığı zorlanmalar ve tabiri caizse çöküş... Neyin uğruna nelerden vazgeçtiğinin hiç görülmemesi ve o ' ben hallediyorum' dedikçe ve belki de kendini de buna ikna etmeye çalışırken, yalnız kalması... Çok gerçek! Çok... Filmin bir diğer güzelliği de bu aşırı gerçek ve acımasız hikayenin büyülü gerçeklik sosuyla lezzetlendirilmiş olması! Doğum ve anneliğin vahşi doğasını, bir köpek metaforu üstünden an...
Devamı

Anne Eli Değmiş Gibi...

Resim
Bazı şeyler vardır, sen ne yaparsan yap annenin yaptığı gibi olmaz! Yemeğin tadı, topladığın yatak, düzelttiğin-yoluna koyduğun bir şeyler... Ne yaparsan yap annenin evindeki, annenin yaptığı gibi olmaz. Neredeyse 13 yıldır ailemden uzakta yaşıyorum. Ki bunun 12 yılında ayrı bir evim vardı-hala var. Bunca yıla, bu kadar kurduğum ve alıştığım düzene rağmen, annemin evine gittiğimdeki o her şeyi geride bıraktığım rahatlığı bulamıyorum! Annem her şeyi düşünür! Atom karınca gibidir, hiç durmaz. Neredeyse hiç yorulmaz. Uğraşır, özenir, pişirir; kaşla göz arasında yüz çeşit iş halleder. Öyle olunca, hala her gittiğimde, üstümde saydığım tüm yükü bırakıp acayip bir ferahlıkla yaşıyorum o evde. Tabi senede ancak birkaç gün, en iyi ihtimalle birkaç hafta gidebiliyorum. Olsun, o da yetiyor! :) İç işlerimi anneme, dışarıdaki hayatı babama devrettiğim kısacık vakitlerin tadını doyasıya çıkarmaya çalışıyorum! Pazar akşam üstü, annemle babam bize geldiler. İki gece kalıp bu sabah git...
Devamı

İki Yıl

Resim
 Bir hafta sonra 2 yıl geçmiş olacak bu bloga son yazdığım yazının üstünden.  2 koca yıl. Şimdi böyle yazınca nasıl geçtiğini anlamadığım; bir dolu şey yaşadığım, hem çok uzun hem çok kısa bir zaman dilimi...  Yeni bir ülkede yeni bir hayat kurmak, annelik, yeni bir kariyer, bir dolu zorluk ve çokça yenilikle geçen günler, haftalar ve -vay be- yıllar... Şöyle bir bakıyorum da... Çok zor-muş be! Pandemi, sonra hamilelik, derken annelik ve üstüne gelen göçmenlikle beraber hayatımın nasıl ve ne kadar değiştiğine inanamıyorum. Özellikle annelik ve göçmenlik, iki büyük kimlik dönüşümü. Ve benim hikayemde ikisi çok peş peşe, iç içe geldi. Afalladım, zorlandım, çuvalladım! Özellikle başka bir ülkede desteksiz olarak bir çocuğa bakım vermek... Bunun üstüne sabahlara kadar konuşmak isterim. Yaşamayan anlamaz, yaşayanlara da tek tek sarılabilirim💚 Bir yandan kendi ebeveynlik, annelik yolumu özgürce yürüdüğüm olağanüstü bir deneyim, bu. Her şeyi çekirdek ailece yaptığımız, beraber...
Devamı