Zeytin Ağacı

 Bir yaz daha geldi iste...

Gurbetciligimin 4. yazi. Dorduncu kez, kocaman bavullarla ve aklımdaki alinacaklar, yapılacaklar. görülecekler listesiyle uzun bir vakit icin memlekete geldim. Yaklaşık bir aydır Turkiye'deyim. 3-4 gun Istanbul'da kalıp  yazlığa gectim. Canakkale'ye. Koyumuze. 

Buraya bayiliyorum!

Zeytin ağacları, bahçedeki cir cir böceklerinin sesleri, berrak ve serin deniz, püfür püfür esen rüzgar, kipkirmizi domatesler, sulu sulu meyveler, sabah denizi, öğlen kahvesi, akşamüstü denizi, kalabalık sofralar ve makyajsız, yalin ayak dolastigim günler... Oyle dinlendirici ve gercek ki!



Buraya çok yorgun geldim. Bir dolu stresin ve beni sarsan sağlık sorunlarının pesi sıra çokmuş ve tükenmiş hissederken sanki buraya saklandım haftalardır. Sabahları yürüyüş yapıyorum, bahçede oturup kitap okuyorum, deliler gibi okuyorum, kahveyi çok azalttım-genelde gunde bir turk kahvesi keyfi yapıyorum, vitaminlerimi alıyorum, sebzelere ve proteine dikkat ediyorum, soğuk denize bi atlayıp cikiyorum, evde oturuyorum, hiçbir şey yapmadan oturuyorum. Duruyorum. Oyle sakince, gerekçesiz, oldugum halimle, yorgunum ben demeye çekinmeyerek, kuyruğu dik tutmaktan vazgeçerek...

Hayatin kiyisina cikmisim da biraz uzaktan bakıyormuşum gibi her seye... Kendime...

Durmak, cok iyi geldi.

Saklandim, soluklandım. dinlendim sanki.

Simdi Boyle yazınca aslında bir yandan da full-time uzaktan calisiyorum. Buraya kadar yazarken bunu bile hafife aldigimi farkettim. Benim burda durmak dediğimin icinde calismak da var! Cogu zaman ne kadar çok şey yaptigimi farketmeden tükendim biraz da galiba. Oysa ben full-time calisiyorum, çocuğumla ilgileniyorum, ev islerini desteksiz esimle paylaşıyorum, sosyal hayatimi sürdürmeye calisiyorum, koçluk yapıyorum, okumaya yazmaya çabalıyorum... Her seyi kotarmak icin muazzam bir emek veriyorum! Kendimce üretmeye, paylaşmaya ve hep birseyler öğrenmeye calisiyorum.

Ve galiba baska turlusunu de bilmiyorum.



Simdi bir zeytin agacinin altında oturmuş, dusunuyorum ve emegimi, çabamı ve kendi halimi daha çok görebilmeye niyet ediyorum :)


Ve günlerdir su sarkiyi dinliyorum.

Bir ağaç olsaydım, zeytin ağacı olmak isterdim, diyorum.

Bir zeytin ağacı olmak isterdim.


"Yaram berem, hepsi fora...  İçimdeki limanlara...

Zeytin ağacları gibi, gizlemeden hiçbir seyi.... İçimdeki canavarı anlamak varmış..."





Yorumlar

Yorum Gönder

Bu blogdaki popüler yayınlar

Nightbitch

Resim
 Dün akşam epeydir merak ettiğim bir filmi seyrettim. Nightbitch ... Aylar evvel izlediğim trailerından anneliğe dair konuşulmayanı anlatacağını düşünüp izleme listeme eklemiştim. Gerçekten de beklediğim gibi anneliğin çok da anlatılmayan vahşi ve -filmde geçen tabiriyle- acımasız yönünü gösteriyor. Filmde hoşuma giden detaylardan biri karakterlerin isimsiz olmasıydı. Anne, baba ve çocuk vardı. En çok da anne. Annenin annelik sonrası hayatının nasıl keskin bir biçimde dönüştüğü, bu dönüşümünde toplumun ve diğer insanların rolü, bütün değişikliklerle bahsetmeye çalışırken kadının yaşadığı zorlanmalar ve tabiri caizse çöküş... Neyin uğruna nelerden vazgeçtiğinin hiç görülmemesi ve o ' ben hallediyorum' dedikçe ve belki de kendini de buna ikna etmeye çalışırken, yalnız kalması... Çok gerçek! Çok... Filmin bir diğer güzelliği de bu aşırı gerçek ve acımasız hikayenin büyülü gerçeklik sosuyla lezzetlendirilmiş olması! Doğum ve anneliğin vahşi doğasını, bir köpek metaforu üstünden an...
Devamı

39...

Resim
 " Yenilenmenin, ruhu sakinleştirmenin, uzun yürüyüşlerin vaktidir Nisan benim için. İstanbul’da erguvan mevsimidir…    Boğazın, Boğaziçi’nin en güzel zamanıdır. " yazmisim  2014'te .  Nisan ayinda Bogazici'ni ve boğazı ve erguvanları görmediğim 4. Nisan  olacak bu Nisan. Ayni yazıda  yalnizlikla ilgili öğrendiklerimden  de dem vurmuşum  ki okurken çok   sasırdım . Kizim sen yalnizligi yeni öğreniyorsun  yahu , ne büyük  laflar etmişsin  dedim, simdi okuyunca. 30 yasima girerken de " Her yaş dönümü, hesaplaşmanın, geriye bakmanın, “ben ne yaptım bunca zaman, neredeyim, peki ya sonrası ne olacak”ların, soruların, cevap aramaların, sorgulamaların vaktidir  bende ." demisim, 2017'de . Son 3 yılda  nerde oldugumu, ne yaptigimi bilmeden sadece suyun yüzünde kalma gayretiyle yasadigim çok an oldu. O yıllık hesaplamaları yapmadigim, yapamadigim  yıllar oldu.  Simdi burdan bakinca, caba goruyorum. Büyük bir cab...
Devamı

Yapabilirim ama Yapmak Istemiyorum

Resim
Aylar evvel instagramda bir görsel gordum, su meşhur kadin görselinin üstünde yapabilirim ama yapmak zorunda degilim yazıyordu. Neden bilmem ama bayıldım! Cok hoşuma gitti. Aklımda kaldı ve epeyce dusundum uzerine. Düşündükçe daha cok karsilik buldu bende. Bunca yıl sanki hep yapabileceklerime odaklanmisim. Bunca yıl tum toplum kadinin yapabileceklerini anlatmış, tanimlamis ve tabiri caizse hepimizi gazlamış! Ve geldigimiz yerde öyle mükemmel kadin imgeleri var ki! Kadin hem calissin, hem sacini supurge eden anne olsun, hem kocasını mutlu eden bir es olsun(!), spor yapsın, güzel olsun, akilli davransın, ailesine akrabalarına saygıda kusur etmesin, yemek yapsın, seyahat etsin, evini de çekip cevirsin, sosyal olsun. kendine de baksın.... Boyle sayfalarca uzatabileceğim bir liste yazabilirim! Maalesef hiçbiri yabancı degil; hepsi gerçekten duydugum ya da gozlemledigim ve dahası ve fenası içselleştirdiğim beklentiler! Bu brosun da cok özel bir anlamı var benim icin, burda dursun! :) Ben ...
Devamı